LIJST R

 

ANDRÉ ROUSSIN

De locomotief (La locomotive)

 

Genre: Blijspel

Vertaling: Mr. C. Scheltema

Bezetting: M3 V3

Duur: Avondvullend

Decor: 1

 

Korte inhoud:

Het stuk speelt in 1958. Ofschoon mevrouw Sonja Lepetit al grootmoeder is van een huwbare kleindochter, droomt ze nog steeds van haar grote jeugdliefde: Kostia!

Het is dan ook wel een romantische geschiedenis geweest destijds. Zij, de dochter van een eigenaar van oliebronnen in Bakoe. Hij, de zoon van een rentmeester. Haar vader verbiedt het huwelijk. Ze vluchten samen naar de Zwarte Zee, verbergen zich in een klooster. Na twee maanden laat Sonja 's vader, via de kranten, weten dat hij toestemt in een huwelijk. Ze komen terug. Maar de revolutie is uitgebroken, haar vader is dood. Sonja geruïneerd. Ze trekken heel Rusland door, straatarm, maar brandend van liefde. Tot op zekere dag, op een station, zij elkaar in een grote menigte kwijt raken. Een locomotief hulde ze in een zwarte rookwolk, Sonja sloeg de handen voor haar ogen en toen ze weer zien kon, was Kostia verdwenen.

Dat is nu veertig jaar geleden en ze hoopt nog steeds hem terug te vinden. Intussen is ze getrouwd met mijnheer Lepetit, eigenaar van een boekwinkel. Mede door haar energie en zakentalent, is het de grootste boekwinkel van Parijs geworden. Er is zelfs een interview met haar op de televisie uitgezonden. En het wonder is gebeurd. Kostia heeft de uitzending gezien en nu heeft hij haar een brief geschreven dat hij haar komt halen. Ook aan Sonja 's dochter heeft hij geschreven want misschien is hij haar vader. En Sonja zegt tegen haar man dat dit heel goed mogelijk is. Maar mijnheer Lepetit kan het daar niet mee eens zijn. Cathérine is veertien maanden na hun huwelijk geboren en toen ze trouwden was Sonja al twee jaar in Parijs. Sonja vindt dat muggenzifterij. Zo zijn die Fransen nu altijd! Alleen de Russen weten wat liefde is. Toch zijn er ook een paar dingen die Sonja niet weet, onder andere dat lsabelle, haar kleindochter een ongelukkige liefde heeft.

Op een paar fuifjes (met een beetje seks) heeft ze een Italiaanse jongen ontmoet en ze is dolverliefd op hem geworden. Hij ook op haar, daar is ze zeker van. Maar ze kent alleen zijn voornaam, Gino. En nu heeft ze hem al een hele tijd niet meer gezien! 0, maar dat zal Oma wel even in orde maken. Wat heerlijk dat het juist samenvalt met Kostia 's terugkeer! Kostia verschijnt ten tonele en hij is nu niet bepaald het antwoord op een gebed. Tweeënzeventig jaar, klein, dik en een beetje kaal. Maar wel vriendelijk. Het is alleen nogal vreemd dat zijn herinneringen aan hun grote liefdesavontuur niet kloppen met de hare. Is er misschien een kleine kans dat Sonja er het een en ander bij gefantaseerd heeft? Kostia heeft in Italië gewoond, is drie maal getrouwd geweest. Toch voelt hij zich nog gebonden aan Sonja. Maar Sonja ontdekt dat ze toch maar liever bij haar man wil blijven. Het is wèl prettig dat Kostia zo goed Italiaans spreekt - nu helpt hij het vriendje van Isabelle op te trommelen. En daarna is hij heel tevreden met een baantje in de boekwinkel van mijnheer Lepetit.

 

Karakters:

Alexandre: broer van Isabelle, een leuk joch.

Cathérine: dochter van Ernest en Sonja, een lieve vrouw.

Ernest: man van Sonja, een echte schat. Hij is een geboren filosoof, heeft humor en een groot hart.

Isabelle: een snoesje van twintig jaar.

Kostia: een komiek mannetje met een buitenlands accent. Hij moet via de telefoon een kort gesprek in het Italiaans houden.

Sonja: een verrukkelijke vrouw, op haar vijf en zestigste nog even charmant als toen ze zeventien was. Eén brok inconsequentie en onlogica. Iedereen is dol op haar.

 

Gedigitaliseerd: Zomer 2012 door http://www.Adarovzw.be