LIJST M

 

JOHN MADISON MORTON

Box en Cox

 

Genre: Klucht

Bezetting: M2 V1

Duur: 30'

Decor: 1

 

Korte inhoud:

Mijnheer Cox, van beroep hoedenmaker, beklaagt zich bij zijn hospita over het feit dat zijn kolen zo gauw op zijn, evenals de suiker en de lucifers. Ook vindt hij het merkwaardig dat zijn kamer vaak zo rokerig is. Zelf rookt hij niet. Juffrouw Bouncer zegt dat de rook misschien door de schoorsteen komt van de zolderverdieping. Daar heeft ze ook een commensaal, een keurig nette mijnheer. „O", zegt Cox, „dat is zeker die man die ik altijd op de trap tegen kom als ik uitga of thuiskom".

Als Cox weg is, moet juffrouw Bouncer bliksemsnel zijn spullen de kamer uitbrengen en het bed andersom opmaken. Ze heeft namelijk de kamer dubbel verhuurd. Mijnheer Box werkt bij een krant; hij is de hele nacht weg en komt 's morgens tuis, als Cox weggaat. Het klopt als een bus. Maar mijnheer Box is ook al niet erg tevreden over de kamer: hij vindt ook dat de kolen erg gauw op zijn en zelfs de lucifers zijn kennelijk niet veilig voor juffrouw Bouncer. Bovendien ruikt zijn braadpan naar bakbokking, terwijl hij er de laatste keer var­kensvlees in gebraden heeft! Enfin, hij heeft nu een stuk spek meege­bracht voor zijn ontbijt. Maar als hij het in de pan heeft gelegd, krijgt hij ineens zo'n vreselijke slaap dat hij even op zijn bed gaat liggen achter het gordijn en hij valt in slaap. Dan komt Cox onverwachts tuis; hij heeft een vrije dag gekregen. Hij wil een schapenbout gaan braden en vindt een stuk spek in zijn pan. Is die juffrouw Bouncer nu helemaal mal om haar ontbijt op zijn kamer klaar te maken? Hij gooit het spek uit de pan en doet er de schapenbout in. Dan loopt hij de kamer uit om ontbijtspullen te halen. Op dat moment ontwaakt Cox, die woedend is als hij zijn stuk spek op de tafel ziet liggen en een schapenbout in de pan. Hij smijt de bout het raam uit en legt het spek terug in de pan. Dan gaat ook hij het ontbijtservies halen en in die tijd komt Box weer binnen door de andere deur. Die zal juffrouw Bouncer nu toch eens mores leren en hij gooit het spek het raam uit. En dan komt Cox weer binnen ... juffrouw Bouncer, ter verant­woording geroepen, bekent haar daad, maar zegt dat het nog maar voor één dag zou zijn want zij heeft boven een kamertje dat zij des­noods vandaag al voor een van de heren klaar kan hebben. De heren schikken zich in de toestand en beginnen een gesprek. Cox vertelt dat hij verloofd is, maar hij ziet nu niet bepaald vol ongeduld naar zijn huwelijksdag uit. Hij is aan een trouwlustige weduwe blij­ven hangen en zou er dolgraag af willen. Box vertelt dat het met hem precies zo gegaan is, maar hij heeft zelfmoord geënsceneerd en zij denkt nu dat hij dood is. Het duurt niet lang of zij ontdekken dat het dezelfde dame is die hen met eeuwige trouw bedreigde. Cox vindt dat Box haar terug moet nemen, maar die denkt daar niet aan. Tenslotte zullen ze er om dobbelen: wie verliest krijgt de weduwe. Ze spelen allebei vals en merken het van elkaar. Dan komt er een brief voor mijnheer Cox van de notaris. De weduwe is verdronken en heeft haar geld nagelaten aan de man met wie ze zou trouwen. Nu claimt zowel Box als Cox dat hij dat is. Tenslotte komt er een minnelijke schikking: ze zullen de erfenis delen. Maar dan komt er nog een brief: de weduwe leeft, maar ze heeft zich intussen verloofd met een ander. Cox en Box vallen elkaar als broeders in de armen.

 

Personages:

Box: Beetje opvliegend karakter, maar ook gauw weer goed.

Cox: een goedmoedig man, maar ze moeten nu ook weer niet de vloer met hem aanvegen!

Juffrouw Bouncer: zowel dom als sluw.

 

Gedigitaliseerd: Lente 2012 door http://www.Adarovzw.be