LIJST M

 

MOLIČRE (Jean-Baptiste Poquelin)

De Doordraver (L'Etourdi)

 

Genre: Klucht

Vertaalt & Bewerkt: Jan Schippers, Antoine Uitdehaag, Remaclus Hommen

Bezetting: M9 V3 + figuranten

Duur: Avondvullend

Decor: 1

 

Korte inhoud:

Dit stuk laat zich het beste beschrijven als Thema met variaties, hetzelfde basispatroon herhaalt zich op steeds andere manier.

Een jonge man, Oratijn, zoon van een rijke maar gierige vader, Pandolphus, is verliefd op Sofie, meisje van onbekende herkomst - aange­nomen wordt dat ze "uit Egypte" komt - dat als pleegkind in het huis van Truffaldijn woont. Truffaldijn wil het meisje wel verkopen, als de prijs goed is. Oratijn heeft echter geen geld en er is een medeminnaar in het spel die wél geld heeft.

Oratijn roept de hulp in van zijn slimme knecht Maskariljas. En wat er nu gebeurt - niet een keer maar acht keer achter elkaar - is dat Maska­riljas het meisje inderdaad bijna krijgt maar dat Oratijn zelf dan met zijn stomme kop de list van Maskariljas in de war schopt.

Twee keer ontfutselt Maskariljas een grote beurs geld aan Anselmus (vriend van Pandolphus en vader van het meisje Hippolite, dat verliefd is op Leander); beide keren geeft Oratijn de beurs terug aan Anselmus.

Maskariljas maakt plannen om het meisje te scha­ken: Oratijn waarschuwt Truffaldijn dat vreemde lieden het op zijn pleegkind voorzien hebben. Maskariljas neemt zogenaamd dienst bij Leander, die het meisje inmiddels gekocht heeft en Maska­riljas belast met de taak haar op te halen en naar een veilige plaats te brengen - Oratijn maakt Truffaldijn wijs dat het meisje de dochter van een Spaanse edelman is die een "schat" zal geven om zijn dochter terug te krijgen. Maska­riljas maakt Leander wijs dat het meisje aan zwarte kunst doet om haar bewonderaars uit te schudden - Oratijn dwingt Maskariljas zijn "las­terpraat" terug te nemen, in bijzijn van Leander.

Een rijke jonge Egyptenaar, Cardenio, duikt op en koopt Sofie. Maskariljas vermomt zich snel als Tyroler en hangt een bordje buiten "Zimmer frei", zodat Cardenio en Sofie bij hem intrekken. "0 nee", zegt Oratijn, "hier woont mijn knecht Maskariljas, hij zal wel weer een list bedacht hebben. Ik heb namelijk een oogje op Sofie, weet U"

Goed, maar Cardenio had een oude vrouw bij zich, een Egyptische, die op het marktplein slaags raakt met een andere oude vrouw, waarom? Omdat die ándere oude vrouw indertijd de kleutertjes van Truffaldijn (die toen trouwens een andere naam had) zoek gemaakt heeft. En wie zijn die kleutertjes dan wel? Nou Sofie en Cardenio natuur­lijk. De overgelukkige Truffaldijn besluit onver­wijld zijn lieve dochter Sofie uit te huwelijken aan Oratijn ("die arme jongen heeft zo zijn best gedaan....")

Maar Oratijn loopt weeklagend langs het kanaal en wil geen woord meer geloven. Het zijn toch allemaal maar listen van Maskariljas.

Maar goed, alles loopt goed af, iedereen trouwt, krijgt geld en wint eer en aanzien. (Behalve die andere oude vrouw natuurlijk).

 

Karakters: al deze rollen zijn standaardrollen.

Oude mannen:

Anselmus, Pandolphus, Truffaldijn: Lichtgeraakt, wantrouwig. Ze willen houden wat ze hebben en krijgen wat ze kunnen.

 

Jonge mannen:

Oratijn, Leander, Cardenio. Ze zijn verliefd en dat is ook het enige op de wereld wat er op aan komt.

 

Knechts:

Maskariljas en Bomborio. Maskariljas is een slimme knecht. Bomborio is een domme knecht.

 

Jonge meisjes:

Sofie en Hippolite. Charmant, vol streken, onberekenbaar, tuk op hun vrijers.

 

Egyptische oude vrouw: kleine rol voor ontknoping.

Spaanse jongen: hij hoeft alleen een brief te brengen.

 

Carnavalsvierders: groepswerk.

 

Gedigitaliseerd: Zomer 2012 door http://www.Adarovzw.be