Ga terug naar de lijst met de "terug" toets van je browser

HET HUIS

KAREL VAN DEUREN

Genre : toneelspel

Bezetting: 3 h - 1 d

Creatie: Lab. Vlaams Toneel - Antwerpen

Bekroning: Prijs van de Provincie Antwerpen

Speelduur: avondvullend

Decor : eerste bedrijf: een open ruimte met tent

Tweede bedrijf: een kamer van een oude Romeinse burcht

Derde bedrijf: een kleine zaal in dezelfde burcht.

KORTE-INHOUD:

Kar heeft ongewild een man verraden. Hij voelt zich nu schuldig aan de dood van deze man. Hij verlaat zijn stad en trekt door de woestijn op zoek naar een nieuw woonoord. Daar gaat hij trachten zijn schuldgevoelens te vergeten.

Midden in de woestijn ontmoeten Kar en Rut (zijn vrouw) een Onbekende. Deze raadt hen aan op de plaats zelf te graven en naar water te zoeken. Kar gehoorzaamt.

Dan krijgt hij het bezoek van Roet, een revolutionair. Deze vraagt hem mee te gaan naar de oorlog. Kar blijft echter graven. Hij krijgt zelfs de hulp van twee ' revolutionairen”.

Na negen dagen graven ontdekken ze de torenkamer van een oude, bedolven Romeinse burcht.

Rut maakt van deze kamer een woonhuis. Als de hele burcht is opgegraven en het drinkwater is gevonden, komen de revolutionairen zich in de burcht vestigen.

Kar en Rut worden bang, ze overwegen verder te trekken.

Dan verschijnt opnieuw de Onbekende. Hij geeft hun de raad te blijven.

PERSONAGES:

Kar: een jonge man met gewetensproblemen. Hij wil zich afzonderlijk Daarom trekt hij de woestijn in. Daar vindt hij zichzelf terug en het contact met de anderen. Hij heeft nu weer een opdracht en een toekomst.

Rut: zijn jonge vrouw. Bang voor het onzekere en het onbekende. Zij is het symbool van echtelijke trouw en liefde.

Roet: een revolutionair. In het begin is hij machteloos, maar bij iedere verschijning groeit zijn macht. Dit is onder andere zichtbaar aan zijn uniform. Hij vertegenwoordigt de schaduwkant van het leven.

De Onbekende: verschijnt eerst als een weerzinwekkende, haveloze man in de loop van het stuk wordt hij steeds menselijker. Tenslotte is hij een heldere, transparante figuur. Hij is iemand met een innerlijke zekerheid. Hij brengt weer hoop en vertrouwen bij Kar en Rut.

PERSOONLIJK OORDEEL

Een verhaal van twee mensen op zoek naar het geluk. Het heeft duidelijk een poëtisch en symbolische inslag. Op technisch gebied is er heel wat werk aan. De personages zijn zeer duidelijk getekend.

Uitgever: ALMO

Bio en bibliografie:

Karel van Deuren (Antwerpen, 28 augustus 1921 – Berchem, 14 juni 2006) was een Vlaams schrijver, journalist en historicus van de fotografie. Hij was bedrijfsjournalist van Agfa-Gevaert en in de jaren 80 hoofdredacteur van het internationale tijdschrift Photohistorica (uitgegeven door de European Society for the History of Photography), wat zich toespitste op de geschiedenis van de fotografie

Van Deuren volgde de Grieks-Latijnse humaniora aan het Sint Stanislascollege te Berchem. Hij begon als schrijver van luisterspelen, voor de toenmalige N.I.R. Toneelwerk van hem werd o.a. uitgevoerd op de Vlaamse Televisie, in het Reizend Volkstheater met Senne Rouffaer ("Jehan de Casterhône", 1951), Parnassus te Brussel, en in de Koninklijke Nederlandse Schouwburg met Julien Schoenaerts ("Naar de hel gaat men altijd alleen", 1957).

In 1964 won hij de Prijs voor Toneel van de provincie Antwerpen met Het huis, gecreëerd in Studio LVT (Laboratorium voor Vlaams Toneel). In 1976 won hij de Prijs voor Scenario van het toenmalige Ministerie van de Nederlandse Cultuur.

Van Deuren was actief als toneelrecensent voor De Standaard. Daarnaast schreef hij ook in verschillende tijdschriften, meestal over onderwerpen in verband met de fotografie, o.m. in het tijdschriften FOTO en het kunsttijdschrift Vlaanderen en in talrijke andere gespecialiseerde en algemene tijdschriften. Ook thema's als amnestie en collaboratie kwamen aan bod zoals in Kultuurleven (Van Deuren schreef als jonge student bij het begin van de oorlog voor een studentenblad Starkadd, Kampblad van de Studeerende Jeugd).

Van Deuren is bij het bredere publiek vooral bekend als samensteller van verschillende fotoboeken die het verleden van Vlaanderen belichten, wat o.a. de romanschrijver Leo Pleysier inspireerde voor zijn filmscenario Vlaanderen en zijn roman De weg naar Kralingen.

Roman:

"De prinselijke dwaasheid".

Fotoboeken:

“Vlaanderen tussen gisteren en morgen"

“Antwerpen, stad aan de stroom"

“Vlaanderen-Went"

“Leuven - traditie en toekomst van een universiteit"

“Dit Vlaanderen heb ik hartelijk lief"

“Liefde gaf U duizend namen"

Luisterspelen:

“Reportage"

De reis van Michiel-Emmanuel Saroya.

Filmscenario's:

“Straatjongens voor God" (Vlaamse TV)

“De tuin was mooi en een beetje verwaarloosd" (eerste vermelding voor de staatsprijs voor het filmscenario 1974)

“Portret van een heer"( Staatsprijs voor het filmscenario 1976)

Toneel:

“Jehan de Casterhone" (creatie RVT en Vlaamse TV)

“Naar de hel gaat men altijd alleen" (creatie KNS-Antwerpen Vlaamse TV)

“Het huis" (creatie Lab. Vlaams Toneel-Antwerpen, radiobewerking voor BRT, Prijs van de Provincie Antwerpen.)

“Als een veel te wijde jan" (creatie RVT.)

“De vijf wijze en de vijf dwaze maagden” (hertaling voor BRT van het bekende rederijkersspel.)

L.P. Uit de reeks steekkaarten van VVT(S) – Vta april 1980

Digitalisering en actualisatie door R.G - http://www.amateurtoneel.be/ 01-02-2009