Ga terug naar de lijst.

JOZEF VEK    

 

JOHAN BOONEN

 

Genre: Psychologische tragikomedie

Bezetting: 5 h. - 2d

Creatie: Koninklijke Vlaamse Schouwburg Brussel: 5.11.1975

Speelduur: avondvullend

Decor: Eenheidsdecor, met centrale speelplaats met bewakingsplein bij een munitiedepot, echter voldoende abstract gehouden om allerlei quasi -flashbacks mogelijk te maken.

 

KORTE INHOUD:

 

De "Militaire overheid" heeft aan soldaat Jozef Vek de, toch wel absurde opdracht gegeven een volledig leeg munitiedepot te bewaken. Hij doet dit met een bewonderenswaardige plichtsbetrachting. Wel gaat hij bij deze opdracht door vereenzaming stilaan geheel ten onder. Zijn toestand wordt tragisch wanneer hij tot de bevinding komt dat zijn werk volkomen nutteloos en zinloos is.

 

PERSONAGES:

 

Jozef Vek: Plichtbewust soldaat.

De naam "Vek" is een begrip afkomstig uit de "Transfor­mationele Generatieve Grammatica", een systeem waarin modellen wor­den gegeven als modellen om van de ene taal naar de andere over te gaan en waarin "vek" bv. zonder betekenis staat voor onderwerp. De naam verwijst naar opleiding en beroep van de auteur en maakt duidelijk dat hier autobiografische elementen aan de grondslag liggen.

Boonen omschrijft:

 Jozef Vek is de mens die middelevenredig is tussen gisteren en morgen. Een gezonde mens met normale gevoelens en normale verhoudingen tot de anderen, maar schizofreen (zoals iedereen) in die zin dat hij in een bepaald leefpatroon zit, daar uit wil, maar er niet in slaagt door zijn besluiteloosheid. Zoals de man in de straat speelt Jozef Vek deze schizofrenie steeds weer weg, hij doet dit op een clowneske wijze met grappen en grollen. In zijn zoeken naar de zin van het leven, worstelt hij met wat had gekund, met wat had gemoeten en met wat hij is geworden. Met de droom en met de realiteit ...

De problemen, waarmee hij niet in het reine komt, dringen zich gewild aan hem op in de vorm van een aantal

 

Peter Pecs: Zijn kapitein. In de contacten met hem rekent Vek af met zijn eigen promotiedrang. Verpersoonlijking van zijn geweten.

 

Soldaat 7: Collega van Vek. Het teken voor Veks wil tot opstandigheid.

 

Magister Johannes: Zijn vroegere leermeester, symbool uit het verleden voor alles wat te maken heeft met Veke opvoeding, met de absolu­te zekerheden die hem werden ingepompt en die nu afbrokkelen.

 

Paulus Vek: zijn vader. Loopt als personage eigenlijk evenredig aan Magister Johannes. Alleen zal zijn vader hem een oplossing aan de hand doen.

 

Anna: vrouw van Jozef Vek. Is eigenlijk de "mater dolorosa" in het geheel van verhoudingen.

 

Katerina: Vrouw van de kapitein. Anekdotisch personage, dat eigenlijk de ommekeer van opstandigheid naar gelatenheid bij Vek moet teweeg brengen.

 

PERSOONLIJK OORDEEL:

Deze prachtig geschreven tekst, in feite eigenlijk een lange mono­loog voor het hoofdpersonage, betekent voor regisseur en vertolkers op vele gebieden een niet onaanzienlijke klus: hermetische schrif­tuur, zwaar geladen symboliek, typepersonages. Wanneer al deze voor­waarden vervuld zijn, kan er een prachtige voorstelling uit groeien.

 

KVS regisseur Senne Rouffaer omschreef het theatraal gegeven, vooral in functie van de ogenschijnlijk hermetische tekst: "Langs en door de acteur wordt het een duidelijk leesbare figuur, waarin wij inderdaad onszelf kunnen en zullen herkennen".

 

Gedeelte van zijn werk is verkrijgbaar bij: J. Janssens

 

JOHAN BOONEN ° 1939

 

Studeerde klassieke filologie aan de K.H. te Leuven.

Leraar middelbaar onderwijs.

 

Johan Boonen is een bijzonder actieve schrijver en vertaler. In zijn lange carrière schreef en vertaalde hij voor toneel, radio, televisie en film. Bovendien doceert hij tekstanalyse en dramaturgie aan de Erasmushogeschool in Brussel.

 

Zijn curriculum is indrukwekkend. Hij vertaalde niet alleen Griekse drama's van Sophocles, Aischulos en Euripides, maar ook Homeros, Aristophanes, Sappho en werken van Plautus staan op zijn palmares, evenals Shakespeare, Molière en Williams. Bovendien schreef hij heel wat televisiescenario's en toneelstukken.

 

In 1976 kreeg hij de Driejaarlijkse Staatsprijs voor Toneelletterkunde en sindsdien werd hij nog verschillende keren onderscheiden.

 

Vertalingen en bewerkingen:

Agamemnoon: (Aischulos)

Ajax: 1991 Vertaling

Antigone, geen seute: 2008-2009 tekstbewerking

Antigone: 1998-1999 tekst

De Bacchanten: 1994-1995 vertaling

De storm: (Shakespeare)

De Trojaanse vrouwen: 1996-1997 vertaling

Elektra: 1990 Vertaling

Het klein kasteeltje: 2003-2004 vertaling

Le bourgeos gentilhomme: 1993-1994 vertaling

Magie Rouge: Vertaling

Medea (Euripides) vertaling

Midzomernachtsdroom: 1997-1998 vertaling

Shakespeare of Griek? 1994-1995 vertaling

Trojaanse vrouwen: 2005-2006 bewerking

 

Toneelwerken:

Anha-Anna" (1977)

De Blijde Intrede van Kristus te Brussel" (1979)

De Bokken" (1974)

Jozef Vek" (1975)

Ter memorie: 1997

Varkenspest: (1998)

Vorst aan de grond: (1995-1996)

 

H.M. Uit de reeks steekkaarten van VVT(S) - Vta juli 1980

Digitalisering en actualisatie door R.G 01-04-2009

 

Ga terug naar de lijst.